คิดงบ Google Ads สำหรับ B2B จากมูลค่าลีด
คนที่ค้นว่า ยิงแอด google ราคา ต้องการตัวเลข แต่ขั้นต่ำรายเดือนไม่ใช่งบโฆษณาของงาน B2B ให้อยู่ที่มูลค่าของลีดที่ทีมขายยอมรับ แล้วถามว่าจ่ายเท่าไรได้เพื่อเรียนรู้ว่า Search สร้างลีดนั้นได้หรือไม่ อย่าเริ่มจากประโยคว่าบัญชีต้องใช้จำนวนหนึ่งก่อนถึงจะ “ทำงานได้” บทความนี้ไม่แต่งราคาต่อคลิก อัตราปิดการขาย หรือค่าบริการ ตัวเลขที่เผยแพร่ถ้ามี อยู่ที่หน้า แพ็คเกจและราคา Google Ads บทความนี้ไม่ตั้งราคา
สรุปสั้น: เขียนการกระทำที่ฝ่ายขายจะเรียกว่าลีด ใช้มูลค่าดีลที่ทีมของเราระบุ ไม่ใช้ค่าเฉลี่ยจากบล็อก เลือกสัดส่วนของมูลค่านั้นที่ยินดีจ่ายเพื่อได้ลีด สัดส่วนนั้นเป็นนโยบาย คูณด้วยจำนวนลีดที่รับได้ก่อนจะตัดสินช่องทาง ผลลัพธ์คืองบสื่อที่อธิบายได้ ถ้ามีคนยกขั้นต่ำ รวมถึงประโยคอย่าง “ขั้นต่ำ ฿10,000” เหนือเลขนั้น ให้ตั้งคำถามกับขั้นต่ำ อย่าถือเป็นข้อเท็จจริง และอย่าถือเป็นราคาของเรา แยกเงินที่จ่าย Google ออกจากค่าเอเจนซี่
ทำไมขั้นต่ำที่ถูกยกมาถึงไม่ใช่งบ B2B
คำว่า ยิงแอด google ราคา มักเจอตัวเลขพื้น: รายวัน รายเดือน หรือค่าดูแลที่ถูกแต่งเป็นค่าโฆษณา ตัวเลขพูดง่าย ไม่ใช่แผน งาน B2B มักปิดดีลน้อยกว่า ช้ากว่า และต้องผ่านคน คลิกไม่ใช่การขาย ขั้นต่ำที่ยกมาจากธุรกิจอีกแบบ ไม่ได้กลายเป็นงบของเราเพราะมีคนพูดซ้ำ
ข้ออ้างที่พบบ่อยคือบัญชีต้องใช้อย่างน้อย ฿10,000 หรือจำนวนกลมอื่น ก่อน Google Ads จะคุ้มที่จะเปิด ให้ถือประโยคนั้นเป็นข้ออ้าง ถามว่าซื้ออะไร ใครรับเงิน และจะเกิดอะไรถ้ามูลค่าลีดรับจำนวนนั้นไม่ได้ นี่ไม่ใช่กฎของการประมูล ไม่ใช่ตัวเลขที่บทความนี้รับมาใช้ และไม่ใช่ราคาของ Digital Agency Bangkok แพ็คเกจที่เผยแพร่ถ้ามี อยู่ที่หน้าราคา อย่ายกขั้นต่ำจากแชทมาเรียกว่าค่าโฆษณา
กฎการเรียกเก็บของแพลตฟอร์มก็ไม่ใช่งบการตลาด ระบบอาจต้องมีวิธีชำระเงิน หรือการตั้งรายวันที่เล็ก ก่อนโฆษณาจะแสดง กฎเปลี่ยนได้ เปิดบัญชีแล้วจดสิ่งที่เห็น อย่าท่องขั้นต่ำจากความจำ
ขั้นต่ำมีไว้เพื่อใคร
ขั้นต่ำสะดวกกับคนขายงาน เพราะรักษาบัญชีให้อยู่เหนือขนาดที่เขายอมเปิด หรือเป็นการเดาว่าคลิกไม่กี่ครั้งยังพูดอะไรไม่ได้ ทั้งสองอย่างไม่ใช่เศรษฐศาสตร์ของลีด ขอให้แยกขั้นต่ำเป็นเงินสื่อที่จ่าย Google กับเวลาที่จ่ายให้คน ถ้าแยกไม่ได้ นั่นไม่ใช่งบ เป็นบรรทัดเดียวที่มีสามความหมาย
สามจำนวนที่คนรวมเป็นราคาเดียว
ทั้งคำว่า ราคา และคำว่า budget ซ่อนการจ่ายสามอย่าง ตั้งชื่อให้ครบก่อนเทียบใบเสนอ
เงินที่จ่ายให้ Google
สื่อคือจำนวนที่ Google เรียกเมื่อแคมเปญใช้จ่าย บน Search มักเป็นคลิก เรพอร์ตคือยอดใช้ ไม่ใช่คำสัญญา อย่าแต่งราคาคลิกเฉลี่ยของ B2B ในไทย คีย์เวิร์ด ภาษา เมือง และชั่วโมง ไม่ใช่ค่าเฉลี่ยประเทศ อ่านบัญชีหลังรัน หรือบอกว่ายังไม่รัน
เงินที่จ่ายเพื่อคนทำงาน
ยังต้องมีคนเลือกคำค้น เขียนโฆษณา ชี้หน้า และอ่านผล อาจเป็นค่าเอเจนซี่ ฟรีแลนซ์ หรือเวลาพนักงาน ไม่ใช่ใบแจ้งหนี้ของ Google คำตอบเดียวของ ยิงแอด google ราคา อาจเป็นค่าดูแล ค่าสื่อ หรือทั้งคู่รวมกัน ให้ถามว่าอันไหน ค่าดูแลถูกไม่ได้แปลว่าถูก ถ้าไม่มีคนอ่านคำค้น บทความนี้จะไม่พิมพ์ช่วงค่าบริการ
ลีดที่ขายใช้ไม่ได้มีต้นทุน
ฟอร์ม โทร หรือข้อความ LINE ยังใช้เวลาคน บริษัทผิด ประเทศผิด หรือนักศึกษา ใช้เวลานั้นโดยไม่เริ่มดีล อย่าแต่งค่าบาทของชั่วโมงนั้น ถูกเป็นคำของเรพอร์ต ใช้ได้เป็นคำของฝ่ายขาย จดทั้งคู่
คิดงบจากมูลค่าลีด ไม่ใช่จากสโลแกน
มูลค่าลีดคือสิ่งที่หนึ่งการสอบถามที่รับได้ มีค่าก่อนจ่ายโฆษณา ใช้ตัวเลขที่บริษัทมีอยู่แล้ว ถ้าไม่รู้ ให้เขียนว่าไม่รู้ อย่ายืมเคสสตัดี้ บทความนี้จะไม่แต่งตัวเลขมาแทน
ตั้งชื่อลีดที่ขายยอมรับ
ตกลงการกระทำ ลีด B2B อาจเป็นคนมีชื่อในบริษัทที่เราบริการได้ ซึ่งขอคุยหรือขอราคา ไม่ใช่การเปิดหน้า คลิกปุ่ม หรือไฟล์ที่ใครก็โหลดได้ ถ้าการตลาดกับขายไม่ตรงกัน ให้หยุด งบที่คิดจากการเปิดหน้า แล้วนำไปตัดสินที่นัดหมาย คือสองแผน แคมเปญยังใช้จ่ายกับคนที่พิมพ์ชื่อเราอยู่แล้วได้ นั่นไม่ใช่ดีมานด์ใหม่ Performance Max ดึง brand search ได้อย่างไร อยู่ที่ pmax งบรั่ว brand search คู่ภาษาอังกฤษคือ Performance Max and brand search leaks อ่านก่อนถือว่าคอนเวอร์ชันถูกคือข้อพิสูจน์ว่างบถูก
ใช้มูลค่าดีลของบริษัทเอง
ถามฝ่ายขายว่าดีลประเภทนี้ปิดแล้วมีค่าเท่าไร นับแบบที่เขาใช้อยู่: ใบแจ้งหนี้แรก ปีแรก หรือส่วนต่างที่เขายืนยัน อย่ายืมดีลทั่วไปจากสไลด์ แล้วถามว่าสัดส่วนของดีลเหล่านั้นเริ่มจากการสอบถามแบบที่โฆษณาจะสร้าง ถ้าไม่รู้ ให้คงช่องว่าไม่รู้ จะทดสอบเล็กได้ แต่จะกำหนดขนาดรายเดือนที่ “ต้องใช้” ไม่ได้ จนกว่าคนที่เห็นดีลจะเป็นเจ้าของสัดส่วนนั้น
สัดส่วนที่จะจ่ายเป็นนโยบาย
เลือกสัดส่วนของมูลค่าลีดที่ยินดีจ่ายเพื่อได้ลีดนั้น ไม่มีสัดส่วนที่ถูกซ่อนในการประมูล เขียนเศษส่วน วันทบทวน และว่าจะหยุดถ้าเรพอร์ตไม่แสดงลีด บทความนี้จะไม่ให้เศษส่วนนั้น ค่าลีด “มาตรฐาน” เป็นข้อเสนอ เว้นแต่ผู้พูดระบุได้ว่ามาจากดีลของใคร
กระดาษให้กรอกด้วยตัวเลขของเรา
ใช้หน้าเดียว ในภาษาที่ฝ่ายขายจะลงนาม ช่องว่างปล่อยว่างได้
- ลีดหนึ่งประโยค: ใคร ขออะไร และการกระทำใดในบัญชีที่นับ
- มูลค่าดีลและหน่วย: หนึ่งใบแจ้งหนี้ หนึ่งปี หรือส่วนต่าง ถ้าขายไม่ยอมระบุ ให้หยุด อย่าใส่ค่าเฉลี่ยตลาด
- สัดส่วนของดีลแบบนี้ที่เริ่มจากการสอบถามนี้ ไม่รู้ก็เขียนว่าไม่รู้
- คูณเฉพาะช่องที่มี ถ้าไม่มีสัดส่วน แปลว่ามีช่องว่าง ไม่ใช่มูลค่าลีดที่จบแล้ว
- สัดส่วนของมูลค่าลีดที่โฆษณาใช้ได้ และวันที่จะทบทวนนโยบายนั้น
- ต้องได้ลีดที่รับกี่รายในช่วงที่ระบุ ก่อนจะตัดสินช่องทาง ถ้าตั้งจำนวนนี้ไม่ได้ อย่าคัดลอกงบรายวันจากใบเสนอ
- สื่อของช่วงนั้นเท่ากับจำนวนนั้นคูณจำนวนที่ยินดีจ่ายต่อลีดที่รับได้ นี่คืองบโฆษณา ไม่ใช่ค่าดูแล ดีลน้อย งบเล็กได้ ข้อจำกัดของแพลตฟอร์มให้จดไว้ ไม่ใช่เหตุให้ขยายแผน
- ค่าดูแลบรรทัดถัดไป พร้อมงานที่ครอบ ถ้าใบเสนอไม่ระบุงาน ยังเทียบค่าดูแลไม่ได้
ถ้าบรรทัดสื่อต่ำกว่าขั้นต่ำที่ถูกยกมา รวมถึง ฿10,000 หรือจำนวนกลมอื่น ให้คุยเรื่องขั้นต่ำ อย่าดันเลขของเราให้ตรงเทมเพลต ถามว่าจำนวนส่วนเกินซื้ออะไร ถ้าคำตอบคืออัลกอริทึมต้องการ ให้ถามว่าเรพอร์ตใดจะแสดงสิ่งนั้น และวันที่เท่าไร
ควรถามอะไรเมื่อมีคนยกขั้นต่ำ
ใช้คำถามเหล่านี้กับเอเจนซี่ใดก็ได้ รวมถึงเรา คำตอบที่ใช้ได้ระบุการจ่าย ลีด และวันที่จะดูครั้งถัดไป
- จำนวนนั้นคือสื่อ ค่าดูแล หรือทั้งคู่ ใครรับเงิน
- สมมติลีดแบบใด ฝ่ายขายปฏิเสธคลิกที่เรพอร์ตนับได้หรือไม่
- ถ้ามูลค่าลีดรับได้น้อยกว่าขั้นต่ำ จะพัก หรือจะคงขั้นต่ำเพราะบัญชีไม่เช่นนั้นเล็กเกิน
- แคมเปญใดใช้เงินนั้น: Search ที่ไม่ใช่ชื่อแบรนด์, brand search, Performance Max หรือผสม
- ภาษาและพื้นที่ใด อย่ารับราคาคลิกเดียวของทั้งประเทศ
- หลังช่วงที่ระบุจะโชว์อะไร และจะไม่อ้างอะไร ไม่มีงบที่กู้คืน ไม่มีจำนวนลีดที่สัญญา
ถ้าคำตอบไม่ชัด อย่าเพิ่มงบเพื่อจบการคุย การใช้จ่ายเพิ่มบนลีดที่ยังไม่ตั้งชื่อ สอนบัญชีว่าคลิกใดก็ได้คือเป้าหมาย แพ็คเกจที่เผยแพร่ถ้ามี อยู่ที่ แพ็คเกจและราคา Google Ads บทความนี้ไม่อ้างตัวเลขนั้น ถ้าหน้ากับแชทไม่ตรง ให้ reconcile หน้ากับใบเสนอเป็นลายลักษณ์อักษร บล็อกไม่ใช่เรทการ์ด
เมื่องบที่ใหญ่กว่าเป็นขั้นถัดไปที่ผิด
หน้า ข้อเสนอ หรือการวัดผล จำกัดบัญชีเล็กได้ สื่อที่เพิ่มไม่ได้แก้ฟอร์มที่ขายไม่สนใจ หรือคอนเวอร์ชันที่ยิงบนคลิกผิด คำค้นชื่อแบรนด์ทำให้หน้าตางบเล็กดูสำเร็จได้ เพราะคนที่รู้จักชื่อแปลงบ่อยกว่า ตรวจบันทึกคู่ขนานก่อนเพิ่มงบ รอช่วงบนกระดาษ นับลีดที่รับได้ แล้วค้าง ลด หรือหยุด การขยายงบเพราะรอบก่อนอยู่ใต้สโลแกน ไม่ใช่เหตุผล
บทความนี้จะไม่ทำอะไร
- แต่งราคาต่อคลิก ต้นทุนต่อลีด อัตราปิดการขาย หรือสัดส่วนงบที่เป็นแบรนด์
- ระบุงบขั้นต่ำเป็นข้อเท็จจริง ขั้นต่ำที่ได้ยินเช่น ฿10,000 เป็นสิ่งที่ควรตั้งคำถาม ไม่ใช่ราคาของเรา และไม่ใช่จุดเริ่มที่บังคับ
- อ้างค่าบริการ แพ็คเกจ หรือผลเคสสตัดี้ ตัวเลขถ้ามี อยู่ที่หน้าราคา
- ตั้งชื่อหรือจัดอันดับบริษัทอื่น ใบเสนอที่ถูกกว่าไม่ได้ดีกว่า จนกว่าจะรู้ว่าเป็นการจ่ายในสามอย่างข้อใด
FAQ
งบ Google Ads ที่สมเหตุสมผลสำหรับธุรกิจ B2B คือเท่าไร
คืองบที่คิดจากมูลค่าลีดที่เรามี: ลีด มูลค่าดีลของเรา สัดส่วนที่ยินดีจ่าย และจำนวนลีดที่รับได้ก่อนจะตัดสินช่องทาง ช่องที่ไม่รู้ให้คงว่าไม่รู้ ขั้นต่ำรายเดือนที่ถูกยกมาไม่ใช่ตัวแทน
ต้องมีขั้นต่ำ ฿10,000 ก่อน Google Ads ถึงจะทำงานได้หรือไม่
ไม่ ให้ถือ “ขั้นต่ำ ฿10,000” และพื้นกลมแบบเดียวกัน เป็นข้ออ้างที่ควรตั้งคำถาม ถามว่าเป็นสื่อ ค่าดูแล หรือทั้งคู่ นี่ไม่ใช่กฎหมาย และไม่ใช่ราคาของเรา กฎการเรียกเก็บของแพลตฟอร์มให้อ่านในบัญชี อย่าคัดลอกจากแชท
ทำไมใบเสนอของ ยิงแอด google ราคา ถึงไม่ตรงกัน
เพราะมักตั้งราคาคนละอย่าง: สื่อ ค่าดูแล ทั้งคู่รวมกัน หรืองานบนหน้า อีกใบสมมติลีดที่ขายจะไม่รับ แยกจำนวนก่อนเทียบ ภาษา เมือง และ brand search ก็ทำให้ผลขยับ บทความนี้จะไม่พิมพ์ราคาที่เรียกว่าปกติ
ควรเพิ่มงบไหมถ้าช่วงแรกดูถูก
ไม่ใช่เพราะดูถูก ตรวจว่าขายจะโทรลีดนั้น และความถูกไม่ใช่ brand search หรือคอนเวอร์ชันหลวม ถ้าไม่ผ่าน งบที่ใหญ่กว่าคือการซ้ำคลิกผิด ถ้าผ่าน ให้กลับไปที่กระดาษ ไม่ใช่คูณใบแจ้งหนี้แรก
ราคาของงานโฆษณาอยู่ที่ไหน
ไม่อยู่ในบทความนี้ เราไม่ตั้งค่าบริการที่นี่ และไม่ระบุงบสื่อขั้นต่ำเป็นข้อเท็จจริง แพ็คเกจที่เผยแพร่อยู่ที่หน้าแพ็คเกจและราคา Google Ads จับคู่ใบเสนอให้ตรงกับนิยามลีดด้านบน หน้าเว็บถือตัวเลข หน้านี้ถือวิธีตั้งคำถามกับขั้นต่ำ